Donderdag

Weet je ondanks al het slechte nieuws dat ik vandaag kreeg, keek ik op naar paardrijden. Maar ik begin wel met het slechte nieuws dan komt het goede er zo aan. Het begon al ochtends ik kon gewoon 1 uur langer uitslapen, niet dat ik dat als slecht bedoeld. Gewoon kleine dingen. Als eerst kreeg ik de een na laagste cijfer te horen die ik ooit had gekregen.. een 2. Ik was gelijk helemaal depressief. Daarna kwam het ergste eraan een 1. Klaar mijn leven is over. Dat kan ik nooit omhoog halen. Ik heb zo hard gefaald. Het gekke is dat bij meerdere mensen onvoldoendes zijn en hun lijken er helemaal niet mee te zitten. Ze zijn gewoon vrolijk en doen alsof er niks aan de hand is. Dat kan ik niet. Ik denk elke dag aan hoe ik mijn ouders moet vertellen dat ik zulke slechte cijfers hebt gehaald. Maar dat doe ik pas na dinsdag. Want vrijdag heb ik afgesproken na een hele lange tijd, wat ik niet vaak doe. En als ik het eerder vertel mag ik vast niet meer gaan. Sterker nog ik wed dat ik een verbod krijg op internet. Ik weet niet wat ik dit jaar heb dat alles, letterlijk alles misgaat met mij. Soms denk ik zal ik net zo als die andere jongere worden en ook gaan drinken en drugs nemen en helemaal high worden, om soortvan te ontvluchten van al mijn probelemen. Maar ik weet dat het niet zal helpen het zal het alleen maar erger worden. Dan zie ik miijn ouders niet , mijn familie en vrienden,  leef ik op straat als die junkies. Nee. Z´on leven zou ik nooit willen. Ik vraag me ook af wat zwervers bezielen dat ze voor een zwerversleven gaan. Iedereen gaat uit van luiheid. Dat denk ik ook. Het zal ook wel meer zijn dan dat. Maar toch,  je hebt veel keuzes hier in Nederland. In andere landen was je dan gewoon 'arm' en hier ben je zwerver.  Lees verder...

Woensdag

De dag die ik dus haat, maar vandaag viel het wel mee. Voor het eerst vond ik gym leuk, alleen kwam dat niet door de les. Gelukkig heb ik een soort ´safe/house´ waar ik naartoe kan gaan. Het is wel vervelend dat ik een schuldgevoel heb als ik ernaartoe ga. Omdat ik alleen ga om tijd de verspillen tot ik weg moet. Ik denk wel aan ze elke dag onbewust of voordat ik ga slapen. 'T is een geautomatiseerd iets wat ik niet zelf in controle hebt. Gelukkig kan ik weer opzien tegen donderdag want ik ga paardrijden voor het eerst. Spannend! Laaste keer dat ik op een paard zat was toen ik 6 jaar was en dan ook alleen zitten en foto maken, en nu ga ik rijden alleen, op een grote paard. Als ik er uberhaupt erop komt. Nog 2 weken te gaan voor de verlossing. Hopelijk verpruts ik de rest ook niet. Gewoon positief blijven en alles komt goed. Vandaag heb ik gemerkt dat ik slecht kan liegen. Ik zei dat ik naar de bieb zou gaan, maar in plaats daarvan zou ik 'iets' gaan kopen in een winkel. Ik ben dus echt naar de bieb gegaan om schijn te houden, daarna ben ik om me huis heen gefietst en ben 't gaan kopen. Normaal als ik wil liegen en een serieus gezicht trekt moet ik vaak lachen. Het is alleen zo als ik ook de persoon recht aankijkt. Alsof dat zo erg is, mensen van mijn leeftijd blowen, roken, raken zwanger en dan vind ik liegen nog erg. Dat zeg ik ook vaak tegen mijn vader, want hij begrijpt mij niet, nog steeds niet. Zal wel door zijn leeftijd komen.  Lees verder...

Mijn leven

Hoi,

 Ik ben dus mischa en ik ben 18 jaar jong. In mijn blog lees je het meeste over mijn leven en alles wat eromheen gebeurt. Als je het begin leest denkt je vast dat ik een verwend nest bent dat alleen maar zeurt. Het is nu eenmaal hoe ik het zie. Ik deel mijn kamer met mijn oudere zus. Ik kan op zicht wel met haar opschieten maar soms heb ik neigingen om haar uit te schelden maar ik hou me in. Ze doet van die kleine dingen die me boos maken. Nalatigheid van haar maakt me boos. Vaak is ze ook bazig terwijl ze zelf geen ene flikker uitvoert. Maar ze blijft mijn zus dus ik kan het haar niet kwalijk nemen. Ik hou niet van ruzies, ik heb wel eerder ruzies gehad maar na 1 dag of een paar uurtjes is het voorbij. Hetzelfde geldt voor mijn broertje hij heeft mijn kamer ingepikt. Tja kleine jochies worden groot. Ruimte is echt wat ik nodig heb. Om even te ontsnappen aan alles. Rust en ontspanning. Me broertje wordt vaak voorgetrokken omdat hij de jongste is en de enige zoon. Daar ben ik vaak jaloers om. Begrijp me niet verkeerd ik krijg veel aandacht van me ouders. Alleen soort aandacht die ik krijg bevalt me niet. Mijn vader bijvoorbeeld is heel ongeduldig en als ik hem iets probeert uit te leggen dan kapt hij het hele verhaal en zegt hij dat ik hem nooit meer iets moet vragen, nee niet eens zeggen hij schreeuwt en praat grof. Ik blijf mezelf zeggen dat het ouderdom is omdat hij al boven de helft van de 100 is. Ik wou dat het ouderdom was, maar er zijn meerdere dingen ervoor gebeurd waardoor het bewijst dat het niet zo is. Hij is geen slechte man, hij heeft me wel ooit bedreigd te slaan maar dat heeft hij nooit gedaan. Zijn tegenpool is duidelijk mijn moeder ze is sterk, lief, soms ouderwets, maar ze staat altijd voor me klaar. Alleen pusht ze me te veel dat het me onder druk zet. Ik durf geen slechte cijfers door te geven, en daarmee bedoel ik onder de 4. Ik doe nu een niveau hoger dan normaal en het is mijn laatste jaar. Ik ben zelf gewend aan hoge cijfers 8en en 9en, en sinds deze niveau is dat nu 6en en 7en hoger wordt het niet. Deze week bijvoorbeeld heb ik alleen maar slechte cijfers gehaald en dat heb ik nog steeds niet verteld. Dat hoeft ook niet want binnenkort moet ze toch mijn rapport ondertekenen en krijg ik vast weer een gesprek. Mijn zelfvertrouwen is hierdoor heel erg laag maar ik verberg het elke dag. Natuurlijk kan ik over alles praten, behalve wat school betreft. Ik ben te bang voor haar reactie. Het is ook mijn eigen schuld ik stel vaak dingen uit en ookal maak je een plan ik kan niet aan een schema houden. Een dag van tevoren leren helpt ook niet echt. Ik probeer positief te zijn het is nog de eerste cijfers van de eerste periodes. Nog 2 periodes te gaan om het op te halen. Mijn vader is op dat zicht totaal van de wereld, pas als mijn moeder het ter sprake brengt komt hij in actie. Ik denk dat als mijn ouders ooit zouden scheiden (wat vaak ook bijna gebeurde de laatste tijd) dat ik bij me moeder zou blijven.Ik ben vaak depressief door familiedrama en school en soms vrienden. Ik had een goede vriendin die ik 4 jaar kende en haar ouders zijn heel streng, alleen geloof ik dat niet aangezien ze wel met haar broers mag uitgaan. Ze woont ook heel ver en op een dag besloten we af te spreken heel vroeg 8 uur om iets leuks te doen en ze belde me doodleuk op om te zeggen dat het een grapje was. Ik had haar verrot uitgescholden en wou haar nooit meer spreken. Ik had haar 1 jaar niet gesproken. En op een dag aan het einde van de zomervakantie belde ze me op om sorry te zeggen. Na 1 fucking jaar. Daarvoor had ze wel smsjes gestuurd tussendoor van sorry, ik zal het nooit meer doen enzo. Maar dat klonk niet echt gemeent. En nog steeds vertrouw ik haar niet ik spreek haar soms via facebook of msn. Maar ik spreek nooit met haar af. Ik heb vriendinnnen gehad op wie ik half kan rekenen. Ik heb nooit een beste vriendin gehad. Ik was meer bij een groepje. En zelfs met een groepje heb ik niet echt eens een echte vriendschap. In de pauze ben ik bijna altijd met een andere groepje en dat is vervelend. want dan moet ik kijken met wie ik dan les heb ga ik bij hun staan anders zit ik maar alleen in de pauze. Daarom haat ik woensdagen want in de grote pauze gaan al me vriendinnen naar gym of naar huis voor een tussenuur. Ik mag mensen niet zo snel en ben ook erg gesloten omdat ik mensen niet meer makkelijk vertrouw. Niet meer sinds de bassischool. Ja ik ben gepest maar niet echt verschrikkelijk of lang. Zelfs dat ene keer pesten haalde me zelfvertrouwen omlaag. Ik vind het heel erg wat met Tim is gebeurd op zelfs 20 jarige leeftijd. Ik snap best dat hij gepest is, als je stil bent is het niet goed want dan ben je raar of verzinnen mensen toch wel onzin voor je zonder dat je het weet. Als je aardig probeert te zijn ben je zwak. Nooit is het goed de jeugd van tegenwoordig en nog jonger zelfs zijn steeds brutaler, verwender, egoitisch, gemeen, laf, en nog veel meer. Ze zijn ook jaloers als je goede cijfers haalt of geen merkkleding draagt tegenwoordig. Maar ik geloof in karma, en karma pakt ze wel terug. Er was eens een meisje toen ik in de 1e klas zat van de middelbare school. En dat meisje was dik en droeg altijd maar dan ook altijd trainingspakken, ze was bijna nooit op school spijbelde vaak en als ze dan kwam kwam ze pas aan het einde van de dag of had ze geen boeken bij zich of werd ze de les uitgestuurd. Een slimme meisje van mijn klas die niet al te mooie kleding aanhad en een bril en rustig was eerste slachtoffer voor haar. Ze schold haar uit of sloeg een boek op haar hoofd. In het begin durfde ze er niks van te zeggen, maar later is ze gelukkig zelf naar de docent gestapt. Omdat deze meisje zelf groot was en vechten voor haar geweldig was zei ik maar niks. Dat was stom van mij ik had wat moeten zeggen. En niet kort erna wou datzelfde pestkop mij slachtoffer maken want ja ik was ook stil. Ze begon met een tekening van mij te maken waarvoor ze me wou vernederen door de hele klas te laten zien en dan mij. Ze gaf me bevel om ernaar te kijken, maar ik weigerde. Daarna liep ze langs mijn tafel en wou ze mijn etui die open was op de grond laten vallen maar ik hield hem net vast voordat alles pleurde. Toen was het raak voor haar om me door te treiteren, en ze zei dat ze me in elkaar zou timmeren in de pauze. Ik wist meteen dat ik haar niet aanzou kunnen doordat ik nooit eerder met een meisje van school had gevochten (wel een jongen op de basisschool maar dat is een andere verhaal) en ze was 3 koppen groter. Dus ik vluchtte naar buiten en ze kreeg me niet te pakken. Kort erna had ik wiskunde en de docent moest me perse achter haar zetten. Ze kwakte een dikke prut lijm op mijn boek en ik barstte uit. 'Wat is jou probleem?' en ze begon gelijk de lijm op te ruimen omdat ze een beetje medelijden kreeg denk ik of de docent was dichtbij geloof ik. Daarna was ze me zat en liet ze me met rust. Aan het eind van de 1e klas hoorde ik dat ze was school ging omdat ze nooit leerde dus kortom ze had alleen 1en en gedroeg zich ook als een kreng. Ik was dolbij en deze pesterijen heb ik nooit aan mijn ouders verteld ook niet mijn zus niet mijn broertje ik hield het allemaal voor mezelf. Laast 3 weken geleden keek ik op instagram en zag ik via oude klasgenoten haar in de lijst. Ze is nu lesbisch, ze rookt gebruikt drugs en heeft piercings en haar haren groen geverfd. Die slimme meisje wat ze ging pesten heeft een niveau hoger gedaan, werkt nu en heeft een vriendje en is dolgelukkig. Dus zoals ik al zei: Karma pakt je terug bitch!

 

Dit was het even voor vandaag een samenvatting wat ik meemaak.